Gewogen en te licht bevonden

Gewogen en te licht bevonden

Door Ad van Nieuwpoort

'Gewogen en te licht bevonden'

Op de ochtend van 9 november jl. was het deze tekst die zomaar bij mij binnenkwam: 'Gewogen en te licht bevonden'. Deze tekst komt uit het boek Daniel dat niet zo lang voor onze jaartelling werd geschreven. Verhalen om een gemeente in nood te bemoedigen. Deze tekst staat in het vijfde hoofdstuk waarin het gaat over de zoon van de beruchte Koning Nebukadnezar. Een man die in zijn waanzin de slachters door de straten van zijn rijk deed gaan om alle wijzen om te brengen. Puur en alleen omdat zij zijn droom niet konden vertellen en uitleggen. Deze Koning deed 's nachts geen oog dicht, zo bang was hij dat iemand hem van zijn macht zou ontdoen. Maar zijn zoon is een ander verhaal. Die maakt zich werkelijk nergens druk over. Zijn vader is hij allang vergeten. Kennis van de geschiedenis speel voor hem geen rol. Hij kent die joodse jongen Daniel die door zijn vader ooit uit Jeruzalem werd gedeporteerd niet. Hij is het allemaal vergeten of hij wil het eenvoudigweg niet weten. Deze zoon feest alleen maar. Zijn rijk kan hem niets schelen. Hij wordt geschetst tijdens een groot drinkgelag. Hij drinkt het vermogen van zijn vader op. Het nihilisme zit op de troon. Internationale verdragen lapt hij aan zijn laars. En degenen die door het establishment over het hoofd werden gezien interesseren hem niets. Hij drinkt uit de heilige kelken die ooit uit de tempel van Jeruzalem werden geroofd. Je kunt je zo'n drinkgelag goed voorstellen. Knechten lopen af en aan om bij te schenken en alle kots op te ruimen. Vrouwen en bijvrouwen doen dienst als genotsmiddel. De Koning en zijn duizend machthebbers zijn verdwaald in een eindeloze roes. Terwijl buiten de wereld smacht naar recht en bevrijding uit benauwdheid.

Maar dan komt er ineens een hand. Een mensenhand. En die mensenhand schrijft wat tekens op de muur. De koning verstijft. De muziek stopt en de kelken staan ineens onaangeroerd op tafel. Een teken aan de wand. Dat is wat daar die feestzaal binnenkomt. Maar het analfabetisme viert hoogtij. Niemand kan lezen wat daar geschreven staat. De enige die kan lezen wat daar staat is die joodse jongen Daniel. Hij is de enige in heel het rijk. Hij leeft met het verhaal van Mozes. Het verhaal over bevrijding uit slavenland.  In zijn hart bewaart hij het visioen van een andere wereld. Een wereld waar de haat, het onrecht en de vuilspuiterij aan het kortste end trekt. En als hij de feestzaal binnenkomt leest hij hardop wat dat geschreven staat: 'Gewogen en te licht bevonden'. De knechten en de vrouwen knipogen naar elkaar. Dit gaat voorbij. Dit redt het niet. Dit heeft geen kwaliteit, geen gewicht. Ooit zal er een andere Koning komen. Een Koning die wel weet wat recht is en goed. Die Koning zal menselijkheid in ere herstellen. Hij doet wat hij zegt. Misschien wordt hij wel in Bethlehem geboren. Je weet maar nooit. 

Ad van Nieuwpoort

Terug naar overzicht…